Życiorys i Droga Naukowa
Interaktywna podróż przez życie wybitnej uczonej – od Warszawy pod zaborami do Panteonu w Paryżu.
Pierwsza kobieta z Noblem. Jedyna w historii uhonorowana w dwóch różnych dziedzinach nauk przyrodniczych. Jej odkrycia zrewolucjonizowały fizykę, chemię i medycynę, dając początek erze atomowej i nowoczesnej onkologii.
Interaktywna podróż przez życie wybitnej uczonej – od Warszawy pod zaborami do Panteonu w Paryżu.
W XIX-wiecznej Polsce (Królestwie Kongresowym) kobiety miały zakaz wstępu na wyższe uczelnie. Maria, pragnąc wiedzy, uczęszczała na tajne komplety tzw. Uniwersytetu Latającego – nielegalnej polskiej uczelni wyższej, która często zmieniała lokalizację, by uniknąć carskich represji.
Aby sfinansować studia siostry Bronisławy w Paryżu, Maria pracowała jako guwernantka na prowincji (w Szczukach), znosząc upokorzenia i tęsknotę. Dopiero w wieku 24 lat, dzięki pomocy rodziny, mogła wyjechać do Francji i podjąć legalne studia na Sorbonie, gdzie żyła w skrajnym ubóstwie, często mdlejąc z głodu.
Strumień dodatnich jąder helu. Cząstki ciężkie, o małym zasięgu, ale potężnej sile niszczącej materię biologiczną przy bezpośrednim kontakcie.
Strumień elektronów o dużej prędkości. Lżejsze i bardziej przenikliwe niż alfa. Maria badała ich odchylanie w polu magnetycznym.
Fala elektromagnetyczna o wysokiej częstotliwości (fotony). Najbardziej przenikliwa, podstawa współczesnej radioterapii onkologicznej.
W nieogrzewanym pomieszczeniu, które "było skrzyżowaniem stajni z kartoflarnią", dokonano największych odkryć XX wieku.
Porównanie masy przerobionej blendy smolistej do wyizolowanego radu.
Fenomen w świecie nauki zdominowanym przez mężczyzn.
Wspólnie z Piotrem Curie i H. Becquerelem za badania nad promieniotwórczością. Początkowo Komitet Noblowski chciał pominąć Marię, co spotkało się z ostrym protestem Piotra.
Indywidualnie za odkrycie polonu i radu oraz wydzielenie czystego radu. Otrzymała ją w cieniu skandalu obyczajowego, lecz udowodniła swoją niezależność naukową.
Podczas I wojny światowej Maria zawiesiła badania. Zorganizowała flotę mobilnych aparatów rentgenowskich. Osobiście zrobiła prawo jazdy, nauczyła się mechaniki samochodowej i wraz z nastoletnią córką Irène ruszyła na front.
Wyposażyła samochody w dynama i aparaty RTG, tworząc mobilne stacje diagnostyczne.
Przeszkoliła 150 kobiet na techniczki radiologiczne, by mogły obsługiwać sprzęt.
Szacuje się, że wykonano ponad milion prześwietleń, ratując żołnierzy przed kalectwem.
Rodzice
5 Nagród Nobla łącznie w rodzinie. Fundament współczesnej fizyki jądrowej.
Córka i Zięć
Nobel z Chemii (1935) za odkrycie sztucznej promieniotwórczości. Spełnienie marzenia Marii.
Córka i Zięć
Pokojowa Nagroda Nobla (1965) dla Henry'ego Labouisse (UNICEF). Ève napisała słynną biografię matki.